Karol Borsuk

Karol Borsuk (ur. 8 maja 1905 w Warszawie, zm. 24 stycznia 1982 w Warszawie) – polski matematyk, jeden z czołowych przedstawicieli warszawskiej szkoły matematycznej.

Biografia

Był synem Mariana (chirurga) i Zofii z Maciejewskich. W latach 1915-1923 był uczniem Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Warszawie, następnie w latach 1923-1927 studiował matematykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. W 1930 uzyskał stopień doktora filozofii na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie pracy O retraktach i zbiorach związanych. Przez 3 następne lata był nauczycielem matematyki w prywatnym gimnazjum Malczewskiego w Warszawie. W latach 1929–1934 pracował w I Katedrze Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego. W 1934 habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie rozprawy O zagadnieniu topologicznego scharakteryzowania sfer euklidesowych. W 1938 został profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Warszawskiego.

W latach 1939-1944 prowadził wykłady w tajnym Uniwersytecie Warszawskim i kursie politechnicznym w Szkole Budowy Maszyn im. Wawelberga i Rotwanda. Przebywał kilka miesięcy w więzieniu za działalność w ruchu oporu. W czasie powstania warszawskiego został wywieziony wraz z rodzina do obozu w Pruszkowie. Po ucieczce ukrywał się aż do zakończenia wojny.

Po wojnie powrócił na Uniwersytet Warszawski, gdzie w 1946 został profesorem zwyczajnym i kierownikiem Katedry Geometrii. W latach 1952-1964 był kierownikiem Katedry Matematyki (później Instytutu Matematyki) Uniwersytetu Warszawskiego. Od chwili powstania Państwowego Instytutu Matematycznego był zastępcą dyrektora, a w latach 1948-1975 kierował Zakładem Topologii tego instytutu (później Instytut Matematyczny PAN).

Od 1952 był członkiem PAN, od 1953 członkiem korespondentem Bułgarskiej Akademii Nauk oraz członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i członkiem korespondentem Akademii Umiejętności, do chwili wchłonięcia ich przez PAN.

Był członkiem Polskiego Towarzystwa Matematycznego, pełniąc w nim w latach 1939–1953 rolę skarbnika a w latach 1946–1948 również prezesa warszawskiego oddziału Towarzystwa.

Był redaktorem Dissertationes Mathematicae, zastępcą redaktora naczelnego Fundamenta Mathematicae, oraz członkiem komitetu redakcyjnego Biuletynu PAN (Seria Nauk Matematycznych, Astronomicznych, Fizycznych).

W 1976 otrzymał doktorat honoris causa uniwersytetu w Zagrzebiu. Wielokrotnie wykładał na uczelniach poza granicami Polski, dając semestralne wykłady oraz przemówienia konferencyjne w wielu krajach. Ogółem wykładał w 60 ośrodkach matematycznych świata.

Dorobek naukowy

Profesor Borsuk był wybitnym specjalistą w dziedzinie topologii. Opublikował ponad 170 prac badawczych, wiele z nich miało duże znaczenie dla rozwoju topologii. Na przykład, w 1936 opublikował pracę

  • Sur les groupes des classes de transformations continues. "C. R. Acad. Sci.", Paris, 202, 1936, strony 1400-1403

w której zdefniował grupy kohomotopii. Teorię tych grup rozwinął w 1949 Edwin H. Spanier, i odtąd grupy te znane są jako grupy kohomotopii Borsuka-Spaniera.

W 1983, 133 wybrane publikacje Borsuka zostały wydane w formie Dzieł zebranych:

  • Borsuk, Karol: Collected papers. Part I, II. With introductory material by Karol Sieklucki and Sławomir Nowak. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1983. xxiv+1357 stron. ISBN 83-01-03749-0

Borsuk był też autorem kilku monografii badawczych i podręczników akademickich, m.in.:

  • Borsuk, Karol; Szmielew, Wanda: Foundations of geometry: Euclidean and Bolyai-Lobachevskian geometry; projective geometry. North-Holland Publishing Co., Amsterdam; Interscience Publishers, Inc. Nowy Jork 1960, xiv+444 strony.
  • Borsuk, Karol: Geometria analityczna wielowymiarowa. "Biblioteka Matematyczna", Tom 23. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1964. Wydanie II poprawione, 463 strony.
  • Borsuk, Karol: Theory of retracts. "Monografie Matematyczne", Tom 44. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1967. 251 stron.
  • Borsuk, Karol: Theory of shape. "Monografie Matematyczne", Tom 59. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1975. 379 stron.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_Borsuk
Autorzy: http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Karol_Borsuk&action=history
Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Z historii matematyki
Rok 1706
William Jones w książce Synopsis Palmariorum Mathesos jako pierwszy wprowadził symbol π. Symbol ten został rozpowszechniony później przez Leonharda Eulera.
III w. p.n.e.
W dziele Elementy po raz pierwszy została opisana klasyczna odmiana geometrii. Autorem jej jest Euklides,od jego nazwiska powstało określenie geometrii euklidesowej
585 r. p.n.e
Tales zmierzył wysokość piramid na podstawie długości ich cienia. Do tej pory ludzie wykonywali podobne obliczenia ale nie byli w stanie ich udowodnić w przeciwieństwie do Talesa
wkrótce kolejne ciekawostki matematyczne
Matematycy